بدون تعارف بگویم: به نظرم تا چند سال دیگر، شمال ایران مخصوصآ مازندران به یک زباله دانی بزرگ تبدیل خواهد شد. ۲ هفته پیش برای شرکت در سمیناری به ساری و گرگان سفر کردم. اطراف دریاچه عباس آباد بهشهر (که بی تردید می تواند به عنوان یکی از زیباترین نقاط کشور، هزاران گردشگر داخلی و خارجی را جذب کند) به آشغالدانی بدل شده بود. شیشه های آبمعدنی خالی، کیسه های پلاستیکی و بسته های چیپس و پفک به تعداد بی شمار در ساحل زیبای دریاچه ریخته شده بود. در حاشیه جاده فرح آباد که شهر ساری را به ساحل دریا وصل می کند هم مقادیر قابل توجهی زباله ریخته شده بود. جالب اینکه نوروز سال۸۳ که از همین جاده عبور کرده بودم با صحنه های کاملآ مشابهی روبرو شده بودم. روز بعد هم برای بازدید سد "سلیمان تنگه" به حوالی ساری رفتیم. برای رسیدن به اسکله دریاچه سد از منطقه ای جنگلی گذشتیم که متاسفانه جنگل های زیبا، پر بود از زباله. از آقایی که ظاهرآ مسوول اسکله سد بود پرسیدم چرا آشغال هایتان را در جنگل می ریزید؟! با قیافه حق به جانب جواب داد که در شمال، زمین کافی برای دفن زباله وجود ندارد به همین دلیل مجبوریم زباله هایمان را توی جنگل تخلیه کنیم!! با این استدلال محکم، لابد تا حالا باید اروپا، آسیای جنوب شرقی و امریکای جنوبی به زباله دانی تبدیل شده باشند!!!
اگر روزی، مردم ایران یاد بگیرند که زباله هایشان را در کف خیابان نریزند و دولت ایران هم بتواند زباله مردم را به طور صحیح جمع آوری و بازیافت کند(غنی سازی اورانیوم و سلولهای بنیادی پیشکش!) آن روز، بهترین و شادترین روز عمرم خواهد بود!!!
