سرزمین من

جدال بر سر تبعیض میان زن و مرد این بار افغانستان را در بر گرفته است. قانون احوال شخصیه شیعیان مواردی را مقرر کرده از جمله: "بر زن واجب است تا در صورت تمایل مرد به استمتاعات جنسی، از او تمکین کند و زوجه (زن) بدون اذن زوج (شوهر) نمی تواند از منزل بیرون شود". این موارد، عینآ قریب ۳۰ سال است در ایران متمدن (؟!) به صراحت در قوانین آمده است.

اما این بار زنان افغان در خانه نماندند، آنها بیرون آمدند، چوب و چماق را به جان خریدند و اعتراض کردند. آنهم در جامعه ای با ویژگی های سنتی افغانستان (این راهپیمایی به گونه ای شبیه تظاهرات نخستین ۸ مارس پس از انقلاب در تهران بود که با بارانی از سنگ و چوب بر سر زنان شرکت کننده خاتمه یافت).

حالا دارم فکر می کنم که آزادی اعتراض زنان افغانی، بیش از زنان ایرانی است. آنها می توانند در خیابانهای شهرهایشان به قوانینی که می گویند عین شریعت اسلام است، اعتراض کنند و لغو آن را خواستار شوند. اما زنان ایران اگر بخواهند برای تغییر همین قوانین، فقط امضا جمع کنند به حبس های طویل المدت محکوم می شوند. شما بگویید آزادی مردم ایران بیشتر است یا افغانستان؟!