چند روزی از برگزاری مراسم ۱۶ آذر در دانشگاه تهران می گذرد در حالیکه بیشتر واکنش ها به این مراسم بر تمجید از "زنده بودن دانشگاه" متمرکز بود. در این میان پدیده ای ظاهرآ نوظهور را شاهد بودیم که هر آنچه گشتم تا تحلیلی بر آن بیابم، پیدا نکردم ( اگر شما پیدا کردید لطفآ برایم بنویسید). این پدیده عبارتست از غلظت کم سابقه شعارها و پلاکاردهایی با مضامین چپ. چپ به معنای چپ مارکسیستی و نه به معنای مرسوم آن در ایران اسلامی! شعارهایی چون "دانشجو،کارگر/ اتحاد اتحاد" یا دفاع آشکار و بی پروا از سوسیالیسم به گمانم طی لااقل ۱۰ سال گذشته که مستقیمآ در دانشگاه حضور داشته ام کم نظیر محسوب می شود. البته سواد کافی برای تحلیل چنین پدیده ای را ندارم ولی حداقل این را متوجه می شوم که این پدیده بسیار مهم است و باید تحلیل و ریشه یابی شود. بخشی از یکی از این تحلیل ها را که مدتی پیش از برگزاری این مراسم منتشر شده بود، اینجا می گذارم و خوشحال می شوم از مشارکتتان در این بحث :
" مواجه شدن با انسانهایی که در ابتدای قرن 21 در پی انقلاب کارگری و تحقق دیکتاتوری پرولتاریا هستند، اگرچه سخت شگفت انگیز و باورنکردنی است اما واقعیت دارد. واقعیتی که اگرچه عمق و گستره خطرناکی نیافته اما باید نسبت به آن هوشیار بود. بازگشت لنین برای دمکراسی و حقوق بشر خطری همپای بنیادگرایی دینی است که به هیچوجه نباید از آن غفلت کرد. شبح لنین بر فراز خاک ایران به پرواز در آمده است، به هوش باشیم !" (متن کامل).
