سرزمین من

۳۳ سال از اعدام خسرو گلسرخی می گذرد. اما شنیدن اینکه شاید خسرو گلسرخی در لحظه تیرباران، شهادتین گفته باشد و لابد به این ترتیب از ذلت ابدی نجات یافته باشد، بسیار حیرت آور است. در برنامه "فوق العاده" شبکه ۳ (شنبه ۲۱/۱۱/۸۵) فرزاد حسنی مجری این برنامه، چنین احتمالی را مطرح کرد و آنگاه برادر حاج صفار هرندی که سالها افتخار همکاری با برادر حسین شریعتمداری را دارد، ذکر خیری کرد از خسرو گلسرخی و "مرحوم داریوش فروهر"! مجری برنامه هم در زمان شنیدن نام داریوش فروهر، گفت:" خدایش بیامرزاد!" باور می کنید این اتفاقات در سیمای جمهوری اسلامی رخ می دهد؟ ما فراموشکاریم یا احمق؟ بروید آرشیو روزنامه مقدسه کیهان را نگاه کنید که همین آقا و همدستانش چگونه "نیمه پنهان" شخصیت های ملی را به خیال خود افشا می کردند. هنوز خاطره نوشته های کیهان در زمان قتل وحشیانه "مرحوم فروهر" در دسترس است و از آن روزها، زمان زیادی هم نگذشته است. بد نیست طراحان چنین برنامه هایی پاسخ دهند اگر آقای گلسرخی در آن دادگاه به اعدام محکوم نشده بود و تا مقطع انقلاب زنده مانده بود، سرنوشتی بهتر از "سعید سلطانپور داشت؟ اگر از توفان سهمگین سال ۶۰ جان بدر برده بود آیا به سرنوشت قربانیان سال ۶۷ دچار نمی شد و اگر آن تندباد را هم پشت سر نهاده بود آیا سرنوشتی بهتر از محمد مختاری و محمد جعفر پوینده داشت که به نوشته همین کیهان تحت زعامت آقای صفار هرندی، مرتد و ناصبی بودند؟ قاتلین"مرحوم فروهر" هم که هیچ نسبتی با کهیانیان نداشتند و صداوسیما از روز اول مخالف چنین جنایاتی بود! دلیلش هم برنامه "چراغ" است با حضور روح الله حسینیان!!! شما را به خدا، خسرو گلسرخی و "مرحوم فروهر" را رها کنید. همان برنامه های تکراری دهه فجر برای ما کافی است. آن زنده یادان را بیش از این در گور نلرزانید!