برخی از مسوولان حکومتی در ارتباطات بین المللی خود از همان زبان و ادبیاتی استفاده می کنند که در سفرهای استانی در جمع مردم روستاهای دورافتاده به کار می برند. همین معضل باعث شده که سوء تفاهم های متعددی در روابط بین المللی ایران ایجاد شود که نمونه های آن را در خبرهای روزانه بسیاری از روزنامه های معتبر غربی می بینید که مکررآ با تکذیب ایران روبرو می شود. روزنامه آمریکایی یا اروپایی، واقعآ دروغ نگفته و مسوول ایرانی هم حرف جدیدی را نگفته اما دو سوی قضیه، زبان هم را "نمی فهمند".
یکی از جنبه های تاسف بار این پدیده را می توانید در صفحه آخر پاسپورت خودتان پیدا کنید. جمهوری اسلامی، به اسراییل می گوید " فلسطین اشغالی" و اصلآ سرزمینی به نام اسراییل را به رسمیت نمی شناسد. در حالیکه در مجامع جهانی، سرزمین های اشغالی به مناطق اشغال شده طی جنگ ژوئن ۱۹۶۷- (کرانه غربی و نوار غزه) -اطلاق می شود و مثلآ شهری مانند حیفا در اسراییل از سوی هیچ مرجع بین المللی به عنوان سرزمین اشغالی خوانده نمی شود. به بیان دیگر، فلسطین اشغالی از دید مجامع جهانی، فقط شامل نوار غزه و کرانه غربی است. حالا مسوولان جمهوری اسلامی در صفحه آخر گذرنامه ایرانی ها نوشته اند:" دارنده گذرنامه، حق سفر به فلسطین اشغالی را ندارد" (the holder of this passport is not entitled to travel to the occupied palestine)
معنای این جمله از دید یک اروپایی یا آمریکایی اینست که من و شما حق سفر به غزه و رام الله و نابلس را نداریم ولی حق سفر به تل آویو و حیفا را داریم و این دقیقآ بر خلاف نظر نویسندگان این جمله در انتهای گذرنامه های ماست! حالا حساب کنید اینگونه صحبت کردن و مکاتبات در سطح بین المللی چه خسارات های هنگفتی به منافع ملی ایران می زند...
